ARTYKUŁ

Czym martwią się nasze dzieci? Strach i krzyk

Pomoc psychologiczna
Joanna Łukowicz-Loska

Zimne bywają kamienie, o ludziach lepiej powiedzieć, że są oziębli, albo – przeciwnie – temperamentni, energiczni. Najbliżsi bywają weseli, oschli, pogodni, rozgoryczeni, źli, mrukliwi. Zawsze jacyś… Dziecko, dzięki obserwacji dorosłych, uczy się okazywać uczucia. Jeśli czegoś mu się zabrania, złości się i głośno krzyczy. Stale uczy się nazywać uczucia, prawidłowo je rozróżniać oraz właściwie na nie reagować. Wiedzę zdobywa dzięki wychowaniu. Można mu pomóc, wysyłając prawidłowe komunikaty, czyli adekwatnie reagować na daną sytuację, a także objaśniając trudne dla niego pojęcia, którymi określamy emocje, uczucia, nastroje.

Czytaj dalej

Zmartwienie szóste: Kłótnia w domu.

To zmartwienie można zobrazować sytuacjami dotyczącymi kłótni rodziców w obecności dziecka.

Sytuacja pierwsza

Rodzice Patrycji są bardzo zapracowani. Gdy wracają do domu, chcieliby odpocząć. Rzadko kiedy im się to udaje, bo poza pracą mają dużo obowiązków domowych. Pielęgnują ogród, wychodzą na spacery z psami. Oboje pilnują porządku, ale zdarza się, że w pośpiechu zostawią brudne talerze na stole albo porozrzucane buty. Ten, kto pierwszy wchodzi do domu i widzi bałagan, wpada w złość. Gdy tylko pojawia się drugi rodzic, zaczyna się kłótnia: „Dzisiaj ty szorujesz podłogi, twoje buty leżały w kuchni” – krzyczą do siebie. Zdarza się, że przeklną przy dziecku.

Sytuacja druga

Rodzice przedszkolaków: Michała, Sandry i Antosia – to osoby, które lubią postawić na swoim. Oboje dużo potrafią i wiele wymagają od innych. Jeśli mają odmienne zdanie, a zdarza się to często, kłócą się i krzyczą na siebie. Nie zwracają wów...