ARTYKUŁ

Czym martwią się nasze dzieci? Radzenie sobie z innością

Pomoc psychologiczna
Joanna Łukowicz-Loska

Zimne bywają kamienie, o ludziach lepiej powiedzieć, że są oziębli, albo – przeciwnie – temperamentni, energiczni. Najbliżsi bywają weseli, oschli, pogodni, rozgoryczeni, źli, mrukliwi. Zawsze jacyś… Dziecko, dzięki obserwacji dorosłych, uczy się okazywać uczucia. Jeśli czegoś mu się zabrania, złości się i głośno krzyczy. Stale uczy się nazywać uczucia, prawidłowo je rozróżniać oraz właściwie na nie reagować. Wiedzę zdobywa dzięki wychowaniu. Można mu pomóc, wysyłając prawidłowe komunikaty, czyli adekwatnie reagować na daną sytuację, a także objaśniając trudne dla niego pojęcia, którymi określamy emocje, uczucia, nastroje

Czytaj dalej

Warto omówić z dzieckiem: jakie są jego wady i zalety? Razem pomyślcie, w czym dziecko jest dobre i gdzie leżą jego mocne strony, a nad czym musi lub chce pracować. Taka samoświadomość znacznie ułatwi mu jasne określenie siebie.

Jedną z najcenniejszych umiejętności i cech, którą dziecko powinno wypracować w młodości jest nauczenie się, jak nie opierać poczucia własnej wartości na opinii tych, którzy nie są nam najbliżsi. Ważne jest też, by w odpowiedzi na znęcanie się, dziecko samo nie przekształciło się w dręczyciela. Przemoc psychiczna potrafi być o wiele bardziej krzywdząca, niż przemoc fizyczna, a rany przez nią zadawane nieraz nie goją się całymi latami.

Zmartwienie piąte: Jestem inny; gorszy/biedniejszy/brzydszy/grubszy.

To zmartwienie można zobrazować sytuacjami związanymi z dokuczaniem dziecku.

Sytuacja pierwsza

Alan bardzo chciał grać w piłkę nożną, lecz podczas meczów cały czas siedzi na ławce rezerwowych. Trener nigdy nie bierze go do podstawowego składu. Koledzy nie chcą mieć go w swojej drużynie. Gra...