ARTYKUŁ

Zaprzeg reniferów

Edukacja matematyczna
Klasa I
Klasa II
Klasa III
Aneta Kołat

Rozpoczynając bieżący rok szkolny, skupiłam się nad koncepcją pracy z moją klasa III. Wieloletnie doświadczenie pokazuje, iz właśnie ostatnia klasa edukacji wczesnoszkolnej stawia przed nauczycielem największy trud przygotowania do kolejnych etapów nauczania, będąc jednocześnie ukoronowaniem metod dydaktycznych. Dzieci w klasie już dobrze się znają, chętnie ze sobą współpracują, dlatego warto poszukiwać wciąż nowych sposobów,aby wykorzystywać ich naturalne predyspozycje i zdolności, i zapraszać do wspólnego działania.

Czytaj dalej

Do pobrania

Gra matematyczna
„Parzy nie parzy”

Reguły gry:
Rozdajemy uczniom karty z zapisanymi z jednej strony liczbami parzystymi, na odwrocie zas z nieparzystymi. Liczby powinny kolejno nastepowac po sobie, np. od 12 do 58 (przy 24 uczniach). Na odwrocie liczby od 11 do 57. Karty rozdajemy losowo.

Przygotowanie do gry:
Aby rozpoczac gre, nalezy przygotowac liczbe kartoników zgodna z liczba dzieci w klasie.

Rozgrywka:

Wersja I

Dzieci stoja swobodnie w kole. Kazdy uczen trzyma jeden losowy kartonik. Wszyscy odwracaja je albo strona parzysta, albo nieparzysta. Zabawe zaczyna nauczyciel, który trzyma kartonik z najmniejsza liczba. Nauczyciel podaje hasło: „Prezentacja”, na które wszyscy uczestnicy podnosza swoje kartoniki wysoko. Prowadzacy ustawia sie jako pierwszy wagonik pociagu i mówi: „Ja mam 12”. Po nim ustawia sie uczen, który ma 14, dalej, 16 itd. Zabawie towarzyszy duzo emocji, gdyz w przypadku, gdy ktos sie spóznia klasa woła:
Raz, dwa, trzy – parzysz ty.