ARTYKUŁ

Z szafy psychologa cz. I Rekwizyty na gniew

Pomoc psychologiczna
Klasa I
Klasa II
4-5-latki
6-latki
Izabela Czaja-Antoszek

Rozmawiając z dziećmi na tematy natury psychologicznej, warto sięgnąć po konkretne rekwizyty. Najskuteczniejsze są te wykonane wspólnie przez dziecko i nauczyciela. Namacalna pomoc pozwoli nie tylko porozmawiać o emocjach, rozwoju własnym, osobowości czy cechach charakteru, ale również będzie pomocnym środkiem na zahamowania, wstydliwe tematy czy zbyt trudne dla dziecka obszary przeżyć oraz sytuacje. Proponujemy kilka sprawdzonych rekwizytów.

Rekwizyt w pracy psychologicznej nauczyciela staje się jego pomocnikiem i niejako pośrednikiem między nim a dzieckiem wszędzie tam, gdzie dziecko przeżywa zbyt dużo emocji i uczuć, niemożliwych do opisania za pomocą tylko słów w otwartym dialogu z nauczycielem. Dzięki rekwizytom część tych emocji dziecko może pokazać, co znacznie ułatwia pracę nad nimi.

Rozmowę o wewnętrznym świecie dziecka rozpoczynamy już w momencie przygotowywania rekwizytu.Czas tworzenia go to już początek pracy terapeutycznej, dlatego tak ważne jest wspólne przygotowywanie rekwizytów razem z dzieckiem. Pracę twórczą warto wpleść w czas zajęć, wówczas dziecko jest zaproszone do wspólnego działania, co już aktywizuje jego emocje i świat przeżyć.

Czytaj dalej

REKWIZYTY NA GNIEWG

Gdy gniew jest zbyt duży, żeby o nim rozmawiać, można skorzystać z opisanych poniżej rekwizytów.

1. Zgniatacz gniewu
Materiały: folia bąbelkowa (używana do pakowania delikatnych przedmiotów). Warto mieć ją zawsze pod ręką, kiedy dziecko musi dać upust energii zrodzonej przez agresję. Przekazując dziecku kilka takich osłonek, należy poprosić, aby zgniatało je tak długo, aż zgniecie swoją złość. Gdy napięcie minie, porozmawiajcie z dzieckiem o przyczynie jego złości.

2. Przekładnia zmiany uczuć
Kolejny rekwizyt jest sposobem na ukierunkowanie negatywnego zachowania i zastąpienie go pozytywnym.

Potrzebne materiały: papier, flamastry.

Na papierze malujemy dwa koła – jedno czerwone, drugie zielone. Na pierwszym piszemy „stop”, a na drugim „start”. Na kartonie rysujemy i następnie wycinamy drążek zmiany biegów (taki sam jak w samochodzie) i naklejamy go pośrodku kartki. Wyobraźmy sobie, że wszyscy ludzie mają w głowie wmontowane przyciski „start”, „stop”, których używaj...