ARTYKUŁ

Ponadczasowe wartości w „Plastusiowym pamiętniku”

Edukacja polonistyczna
Klasa I
Klasa II
Klasa III
Małgorzata Swędrowska

„Plastusiowy pamiętnik” Marii Kownackiej. Dla jednych ponadczasowa książka o relacjach zachodzących w grupie dzieci, o sile wyobraźni i przyjaźni z zagadkowym Ludkiem, a dla innych relikt przeszłości, książka, z której wieje archaizmami i opowieścią o czasach, które minęły i nigdy nie wrócą. W jaki sposób ciekawie omówić tę lekturę dla klasy pierwszej? Zdradzamy pomysły i publikujemy gotowe do wykorzystania materiały.

Czytaj dalej

Do pobrania

Przed pierwszym czytaniem warto spytać dzieci, czy znają ludka o imieniu Plastuś, czy wiedzą jak wygląda. Jeśli okaże się, że go nie znają, nauczyciel może zadać pytania rozwijające wyobraźnię i logiczne myślenie dzieci: Z czego może być zrobiony Plastuś (z plasteliny), kto mógł go ulepić (mała dziewczynka) i jak wygląda? Następnie dzieci mogą zaprojektować swojego Plastusia.

Zanim rozpocznie się czytanie, warto wprowadzić dzieci w tematykę i język książki. Została ona napisana dawno temu, w 1936 roku. W tamtych czasach dzieci chodziły do szkoły z tornistrami, miały drewniane piórniki i pisały piórem, które maczały w kałamarzach. Wspólne czytanie książki może mieć swój rytuał. Dzieci wraz z nauczycielem siadają na dywanie, każde trzyma w ręku swój egzemplarz książki. Wszyscy wypowiadają hasło na otwarcie lektury: „Tyrtum dyrdum, plastu plastu, niech wyskoczy z książki Plastuś”. Podczas czytania nauczyciela dzieci śledzą tekst wzrokiem. Chętni uczniowie, którzy opanowali już sztukę wyrazistego czytania, mogą pomóc dorosłemu i czytać wybrane fragmenty bądź tekst z podziałem na role. Wszyscy ucznio...