ARTYKUŁ

Odczarować programowanie Cz. I

Edukacja informatyczna
Klasa I
Klasa II
Klasa III
6-latki
Mira Chlebicka

Programowanie na dobre zawitało do najmłodszych klas naszych szkół. Mimo że powstaje na ten temat wiele opracowań, wciąż trudno jest nam znaleźć punkt zaczepienia i zacząć wprowadzać je do nauki szkolnej. Odstraszają nas same nazwy: programowanie, kodowanie, algorytm – takie poważne i informatyczne. A przecież nie jesteśmy informatykami, często nawet nie mamy komputera w sali (a co dopiero robotów). Czytając poniższy artykuł, przekonacie się, jak wiele działań, które już podejmujecie z dziećmi, zawiera naukę programowania!

Czytaj dalej

Do pobrania

W nauce programowania odrzucamy te ułatwienia. Jeśli dam robotowi komendę „koniec przerwy”, prawdopodobnie się zawiesi, bo nie zrozumie, czego od niego chcę. Moim uczniom tłumaczę kodowanie jako pisanie instrukcji za pomocą pewnego kodu (w ćwiczeniach będziemy używać m.in. kodu strzałkowego, ale kodem mogą też być słowa). Na tym etapie nie rozróżniam pojęć „kodowanie” i „programowanie”. Warto jednak wiedzieć, że kodowanie jest tylko częścią programowania – programowanie to cały proces planowania, wymyślania, zapisywania i sprawdzania programu, a kodowanie to jeden z elementów – zapisywanie danych kodem.

Zaczynamy od kodowania na dywanie i z kartami pracy, czyli wprowadzania „nowego” sposobu myślenia bez sprzętu elektronicznego. Podczas gier z kodowaniem uczniowie utrwalają kierunki prawa– lewa (lub kierunki świata, orientację przestrzenną – w zależności od parametrów gry), rozwijają myślenie matematyczno-logiczne, a także ćwiczą koncentrację. Przyznam szczerze, że nigdy nie widziałam moich uczniów tak skupionych jak podczas tworzenia pikselowych dzieł sztuki. Grając z uc...